Μια ιστορία ενότητας, ευθύνης και συλλογικής πορείας

Η ίδρυση της Ομοσπονδία Ελληνικών Κοινοτήτων Δυτικής Γερμανίας και Δυτικού Βερολίνου το 1966 υπήρξε καρπός μιας ιστορικής συγκυρίας και μιας βαθιάς συλλογικής ανάγκης. Την περίοδο εκείνη, χιλιάδες Έλληνες εργαζόμενοι μετανάστευαν στη Γερμανία στο πλαίσιο της διακρατικής συμφωνίας για την αποστολή εργατικού δυναμικού. Η μετανάστευση δεν ήταν απλώς μια οικονομική επιλογή· ήταν μια τομή ζωής, μια μετάβαση που απαιτούσε προσαρμογή, αλληλεγγύη και οργάνωση.

Οι πρώτες ελληνικές κοινότητες δημιουργήθηκαν για να καλύψουν βασικές κοινωνικές, πολιτιστικές και εκπαιδευτικές ανάγκες των μεταναστών και των οικογενειών τους. Μέσα από τη συλλογική δράση γεννήθηκε σύντομα η ανάγκη για έναν ενιαίο συντονιστικό φορέα που θα εξέφραζε τις ανησυχίες, τα αιτήματα και τις διεκδικήσεις της ελληνικής παροικίας σε ομοσπονδιακό επίπεδο.

Το Ιδρυτικό Συνέδριο – Φεβρουάριος 1966

Στις 12 και 13 Φεβρουαρίου 1966 γράφτηκε μια ιστορική σελίδα για τον οργανωμένο ελληνισμό της Γερμανίας. Στο Fellbach της Στουτγάρδης συνήλθε το Ιδρυτικό Συνέδριο της Ομοσπονδίας, με τη συμμετοχή εκπροσώπων από 27 Ελληνικές Κοινότητες.

Μέσα σε ένα κλίμα ενότητας, αγωνιστικότητας και βαθιάς ευθύνης απέναντι στους χιλιάδες Έλληνες μετανάστες της εποχής, τέθηκαν οι βάσεις για τη δημιουργία ενός συλλογικού οργάνου που θα εξέφραζε ουσιαστικά τη φωνή, τις ανάγκες και τα ενδιαφέροντα των Ελλήνων στη Γερμανία.

Το Συνέδριο προχώρησε στην ψήφιση της ιδρυτικής διακήρυξης και στην εκλογή του πρώτου Διοικητικού Συμβουλίου:

• Πρόεδρος: Κώστας Μπαλάνος (Αννόβερο)
• Αντιπρόεδρος: Κώστας Βουλγαρόπουλος (Στουτγάρδη)
• Γραμματέας: Σταύρος Τσουλοχόπουλος (Μόναχο)
• Ταμίας: Βασίλης Λογοθέτης (Αννόβερο)
• Σύμβουλοι: Έ. Νάστου (Μόναχο), Κώστας Παπαναστασίου (Βερολίνο), Χρήστος Καράτσαλος (Στουτγάρδη), Δευκαλίων Σκαφίδας (Αμβούργο), Χρήστος Σταμόγλου (Μαννχάιμ)

Ως έδρα της Ομοσπονδίας ορίστηκε το Αννόβερο, σηματοδοτώντας την έναρξη μιας οργανωμένης, πανγερμανικής πορείας εκπροσώπησης και δράσης.

Έξι δεκαετίες προσφοράς

Η ίδρυση της Ομοσπονδίας δεν αποτέλεσε απλώς μια οργανωτική πράξη. Υπήρξε πράξη ιστορικής συνείδησης και συλλογικής ευθύνης. Επί έξι δεκαετίες, η ΟΕΚ διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο:

• Στη διατήρηση της ελληνικής γλώσσας και πολιτιστικής ταυτότητας
• Στη στήριξη της ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης
• Στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων των Ελλήνων μεταναστών
• Στην ενίσχυση της κοινωνικής ένταξης
• Στην καλλιέργεια σχέσεων συνεργασίας μεταξύ Ελλάδας και Γερμανίας

Παράλληλα, λειτούργησε ως γέφυρα φιλίας και διαλόγου, συμβάλλοντας στον δημόσιο διάλογο για ζητήματα μετανάστευσης και κοινωνικής πολιτικής.

Από την πρώτη γενιά στο μέλλον

Σήμερα, σε ένα διαφορετικό κοινωνικό και μεταναστευτικό περιβάλλον, η Ομοσπονδία συνεχίζει να προσαρμόζεται στις νέες προκλήσεις. Εκπροσωπεί τόσο την πρώτη γενιά μεταναστών όσο και τις νεότερες γενιές Ελλήνων της διασποράς, που διαμορφώνουν τη σύγχρονη ταυτότητα του ελληνισμού στη Γερμανία.

Με σεβασμό στην ιστορία της και με βλέμμα στραμμένο στο μέλλον, παραμένει προσηλωμένη στις αρχές της ενότητας, της δημοκρατίας και της συλλογικής δράσης.

60 Χρόνια: Μνήμη και Δέσμευση

Η επέτειος των 60 χρόνων δεν αποτελεί μόνο μια στιγμή εορτασμού. Είναι αφορμή αναστοχασμού και τιμής προς τους πρωτεργάτες και τα μέλη των Ελληνικών Κοινοτήτων που στήριξαν διαχρονικά το έργο της Ομοσπονδίας.

Ταυτόχρονα, είναι μια ανανέωση της δέσμευσης για μια δυναμική και ουσιαστική παρουσία του ελληνισμού στη Γερμανία και τις επόμενες δεκαετίες.

Η ιστορία της Ομοσπονδίας είναι, τελικά, η ιστορία ανθρώπων που πίστεψαν ότι η συλλογικότητα μπορεί να μετατρέψει τη μετανάστευση από αναγκαιότητα σε δημιουργική δύναμη ταυτότητας, συμμετοχής και προοπτικής.