Στις φλόγες τυλίχθηκε το βράδυ της Παρασκευής διοικητικό κτίριο που βρίσκεται δίπλα στον Ιερό Ναό του Αγίου Νεκταρίου στο Croydon Αδελαΐδας της Νότιας Αυστραλίας, χωρίς ωστόσο να επεκταθεί η πυρκαγιά στον ναό ή σε γειτονικό οίκο ευγηρίας.

Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, η Πυροσβεστική Υπηρεσία και οι υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης κλήθηκαν στην Regency Road λίγο μετά τις 8 το βράδυ, όταν ξέσπασε η φωτιά κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες.

Το διοικητικό κτίριο υπέστη ολοσχερή καταστροφή, ωστόσο χάρη στην άμεση επέμβαση των πυροσβεστών αποτράπηκαν τα χειρότερα, με τον Ιερό Ναό του Αγίου Νεκταρίου και τον παρακείμενο οίκο φροντίδας ηλικιωμένων να διασώζονται.

Τα αίτια της πυρκαγιάς διερευνώνται, ενώ δεν έχουν αναφερθεί τραυματισμοί.

Πηγή: neoskosmos.com

Καθώς οι νεαροί ομογενείς της Αυστραλίας φαίνεται να χάνουν την άμεση επαφή με τις ελληνικές ρίζες τους, η ιδέα μιας Ελληνοαυστραλής φοιτήτριας στη Μελβούρνη να δημιουργήσει μια λέσχη για τη σύνδεσή τους με την ελληνική κουλτούρα, δεν θα μπορούσε να έρθει σε καλύτερη χρονική στιγμή.

Η Μαριάννα Μουσουνίδη (Marianna Mossonidis) ως φοιτήτρια γνωρίζει από πρώτο χέρι τις πανεπιστημιακές λέσχες που πραγματοποιούν κυρίως ψυχαγωγικές εκδηλώσεις για τα μέλη τους.

Κι ως ομογενής, έχει υπάρξει μέλος ελληνικών συλλόγων της Μελβούρνης, οι οποίοι, όπως ανέφερε η ίδια στην ιστοσελίδα της ομογενειακής εφημερίδας The Greek Herald (Ελληνικός Κήρυκας), φέρνουν μεν κοντά άτομα με βάση την πολιτιστική τους ταυτότητα, ωστόσο, συχνά υπάρχει μικρή αλληλεπίδραση με τον ίδιο τον ελληνικό πολιτισμό.

«Η “ελληνικότητα” μπορεί να οριστεί με πολλούς τρόπους, αλλά στον πυρήνα της είναι μια σύνδεση με την καταγωγή, τη γη, την ιστορία, τη γλώσσα και την κοινότητα» σημειώνει χαρακτηριστικά, και προσθέτει ότι για τους Έλληνες της διασποράς, «η αλληλεπίδραση με τον πολιτισμό βοηθά στην πλήρωση του χώρου που δημιουργεί η απόσταση από την πατρίδα».

Νέοι Ελληνοαυστραλοί δεν γνωρίζουν την ελληνική ιστορία και γλώσσα

Κι αν για τους μετανάστες πρώτης γενιάς ο ελληνικός πολιτισμός είναι κομμάτι της ύπαρξής τους, για όσους Έλληνες γεννηθήκαν στην Αυστραλία, η σύνδεση ενδέχεται να είναι περισσότερο συμβολική παρά βίωμα.

Και καθώς κάθε γενιά ομογενών απομακρύνεται όλο και περισσότερο από τις ρίζες της, οι νέοι Ελληνοαυστραλοί αισθάνονται ολοένα και πιο αποσυνδεδεμένοι από την καταγωγή τους.

Έτσι η νεαρή φοιτήτρια έκρινε ότι σήμερα, που «το χάσμα μεταξύ προσωπικής ταυτότητας και πολιτισμικής σύνδεσης γίνεται πιο ορατό από ποτέ, με πολλούς νέους Ελληνοαυστραλούς να μην γνωρίζουν την ελληνική ιστορία και γλώσσα παρά την έντονη επιθυμία τους για μάθηση, υπάρχει ανάγκη για πλατφόρμες που θα τους επανασυνδέσουν με την κληρονομιά τους».

Για το λόγο αυτόν δημιούργησε τον «Ελληνικό Κύκλο», έναν σύλλογο με έδρα τη Μελβούρνη για νέους Ελληνοαυστραλούς ηλικίας 18 έως 30 ετών που θέλουν να δημιουργήσουν ουσιαστικές συνδέσεις με άλλους ομογενείς και να εξερευνήσουν περισσότερο τον ελληνικό πολιτισμό.

Με ορίζοντα την έναρξη λειτουργίας του συλλόγου στα τέλη του 2025, μέλος του «Ελληνικού Κύκλου» μπορεί να γίνει ο καθένας εφόσον εμπίπτει στα ηλικιακά κριτήρια, είτε έχει μεγαλώσει σε ελληνόφωνο σπίτι και γνωρίζει ελληνικά, είτε μιλάει μόνο λίγες λέξεις.

Όπως τονίζεται, πρόκειται για «μια κοινότητα χωρίς επικρίσεις για όποιον αισθάνεται εγκλωβισμένος ανάμεσα στις δύο ταυτότητες».

Επιπλέον, δεν έχει σχεδιαστεί για να αντικαταστήσει άλλους πανεπιστημιακούς συλλόγους, αλλά μάλλον για να δράσει συμπληρωματικά, προσφέροντας στα μέλη του μικρότερες, πιο ιδιωτικές και στοχευμένες εκδηλώσεις.

Ελληνικές δραστηριότητες, ιστορία και διασκέδαση

Όπως τονίζεται, ο σύλλογος θα φιλοξενεί μια ποικιλία εκδηλώσεων που θα εξισορροπούν τη διασκέδαση με τον σκοπό: ζωγραφική, μαθήματα κεραμικής, ελληνικούς χορούς, πικνίκ, παραδοσιακά εργαστήρια μαγειρικής, διαλέξεις για την ελληνική ιστορία, την παράδοση και τη μυθολογία, αλλά και βραδιές ελληνικής διασκέδασης.

Ένας από τους μακροπρόθεσμους στόχους του συλλόγου είναι η συνεργασία με τοπικές ελληνοαυστραλιανές επιχειρήσεις, καλλιτέχνες, δημιουργούς και πολιτιστικούς ηγέτες, δεδομένου του μεγέθους της ελληνικής κοινότητας της Μελβούρνης.

Οι ενδιαφερόμενοι για να γίνουν μέλη του κύκλου, μπορούν να ακολουθήσουν το @thegreekcircle στο Instagram και να εγγραφούν στη λίστα αλληλογραφίας, ώστε για να ενημερώνονται για επερχόμενες εκδηλώσεις, συνεργασίες και ιστορίες από νέους Ελληνοαυστραλούς.

Πηγή: pontosnews.gr

Από την Κυριακή 23 έως την Τρίτη 25 Μαρτίου, η πόλη της Μελβούρνης στολίστηκε με τα ελληνικά χρώματα–το μπλε και το λευκό– για τον εορτασμό της Εθνικής Εορτής της Ελλάδος. Με την ευλογία του Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Αυστραλίας κ.κ. Μακαρίου, ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Μελβούρνης κ. Κυριακός εκπροσώπησε επίσημα τον Σεβασμιώτατο σε διάφορες εκδηλώσεις που διοργάνωσε η Βικτωριανή Επιτροπή Εθνικής Επετείου και το Γενικό Προξενείο της Ελλάδος στη Μελβούρνη.

Οι εορτασμοί ξεκίνησαν την Κυριακή, 23 Μαρτίου, με Επιμνημόσυνη Δέηση που τελέστηκε από τον Θεοφιλέστατο Επίσκοπο κ. Κυριακό, πλαισιούμενο από κληρικούς της Ιεράς Επισκοπής Μελβούρνης, στον χώρο του Μνημείου Πεσόντων Shrine of Remembrance. Στο τέλος, ο Θεοφιλέστατος απευθύνθηκε στους χιλιάδες ομογενείς που είχαν προσέλθει για να τιμήσουν τη μνήμη των ηρώων του 1821, μεταφέροντας τις πατρικές ευλογίες και την αγάπη του Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου κ.κ. Μακαρίου, και τονίζοντας τη σημασία αυτής της σημαντικής ημέρας.

Κατά την ομιλία του, ο Θεοφιλέστατος κ. Κυριακός σημείωσε: «Η 25η Μαρτίου σηματοδοτεί τόσο την επέτειο της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, όσο και την εορτή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στην Ορθόδοξη Εκκλησία. Ο θρίαμβος της Ελληνικής Επανάστασης αποτελεί απόδειξη της αποφασιστικότητας ενός λαού που αγωνίζεται για αυτοδιάθεση, ενώ η εορτή του Ευαγγελισμού φέρνει το θείο μήνυμα της ελπίδας και της σωτηρίας. Ο συνεορτασμός αυτών των δύο σπουδαίων γεγονότων αντανακλά τη βαθιά σύνδεση της ιστορικής πορείας της Ελλάδας με τις ορθόδοξες χριστιανικές αξίες της, ενισχύοντας την ενότητα της πίστης και της εθνικής υπερηφάνειας».

Η ομιλία του Θεοφιλεστάτου συγκίνησε βαθιά τους παρισταμένους, καθώς ανέδειξε τη διαχρονική δύναμη της πίστης και τις θυσίες που διασφάλισαν τόσο την ελευθερία όσο και την πολιτιστική κληρονομιά της Ελλάδος. Σε ένδειξη αδελφικής αγάπης και ενότητας, ο Επίσκοπος Μελβούρνης κάλεσε τον Θεοφιλέστατο Επίσκοπο Χώρας κ. Ευμένιο να καταθέσει στεφάνι στο μνημείο της Αιώνιας Φλόγας, εκ μέρους της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αυστραλίας.

Μετά την πανηγυρική τελετή, ξεκίνησε η Παρέλαση για την Εθνική Επέτειο η οποία ανέδειξε το ελληνικό πνεύμα ενότητας και πατριωτισμού, καθώς τα μέλη της Ομογένειας παρέλασαν περήφανα τιμώντας την πλούσια κληρονομιά και τις ιστορικές νίκες της πατρίδος.

Την επομένη, Δευτέρα 24 Μαρτίου, το Γενικό Προξενείο της Ελλάδος στη Μελβούρνη παρέθεσε δεξίωση στο Ελληνικό Μουσείο, με τον Θεοφιλέστατο Επίσκοπο κ. Κυριακό να εκπροσωπεί και πάλι τον Σεβασμιώτατο Αρχιεπίσκοπο κ.κ. Μακάριο. Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης, ο Θεοφιλέστατος ανέγνωσε το μήνυμα του Αρχιεπισκόπου Αυστραλίας για τη διπλή εορτή της 25ης Μαρτίου, μεταφέροντας την αγάπη και την ευλογία του προς όλους τους παρευρισκόμενους. Επίσης, συνεχάρη την Γενική Πρόξενο της Ελλάδος στη Μελβούρνη, κ. Δήμητρα Γεωργαντζόγλου, για το ακούραστο έργο της στο σύντομο χρονικό διάστημα μετά την ανάληψη των καθηκόντων της, και την Πρόεδρο της Βικτωριανής Επιτροπής Εθνικής Επετείου κ. Σοφία Σιάχου, για την άψογη οργάνωση των επετειακών εκδηλώσεων.

Τη δεξίωση τίμησαν με την παρουσία τους πλήθος εκλεκτών προσκεκλημένων, μεταξύ των οποίων ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δέρβης κ. Ιεζεκιήλ, ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Χώρας κ. Ευμένιος, η Πρωθυπουργός της Βικτώριας κ. Jacinta Allan, μέλη της Βουλής της Βικτώριας και εκπρόσωποι του διπλωματικού σώματος της Μελβούρνης.

Την Τρίτη, 25 Μαρτίου, μετά τη Θεία Λειτουργία, ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Μελβούρνης κ. Κυριακός, μαζί με μέλη του Ελληνικού Παραρτήματος του RSL, τον Πρέσβη της Ελλάδος στην Αυστραλία κ. Σταύρο Βενιζέλο, τη Γενική Πρόξενο στη Μελβούρνη κ. Δήμητρα Γεωργαντζόγλου και μαθητές από το σχολείο Oakleigh Grammar και το Κολλέγιο του Αγίου Ιωάννου, μετέβη στο Αυστραλο-Ελληνικό Μνημείο και στο Shrine of Remembrance. Στους δύο αυτούς μνημειακούς χώρους, ο Θεοφιλέστατος, εκπροσωπώντας τον Αρχιεπίσκοπο Αυστραλίας κ.κ. Μακάριο, τέλεσε Τρισάγιο υπέρ αναπαύσεως των ηρώων της Ελληνικής Επανάστασης και εκείνων που θυσίασαν τη ζωή τους για την ελευθερία. Αυτή η συγκινητική στιγμή μνήμης και περισυλλογής ανέδειξε τον ισχυρό δεσμό της ελληνορθόδοξης πίστης με την ιστορία του αγώνα της Ελλάδος για ελευθερία, επιβεβαιώνοντας το διαχρονικό πνεύμα θυσίας και αφοσίωσης που συνεχίζει να εμπνέει την Ελληνοαυστραλιανή κοινότητα.

Πηγή: orthodoxianewsagency.gr

Τη Δευτέρα, 24 Φεβρουαρίου, ο Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας κ.κ. Μακάριος τέλεσε τον Αγιασμό για την έναρξη της νέας χρονιάς δραστηριοτήτων των Ομάδων Νεολαίας της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αυστραλίας στη Νέα Νότιο Ουαλία (NSW GO Youth Fellowships). Η τελετή πραγματοποιήθηκε, σε ατμόσφαιρα πνευματικής χαράς και ενθουσιασμού, στην αίθουσα εκδηλώσεων της Ενορίας Αναστάσεως του Χριστού, στο προάστιο Kogarah του Σίδνεϊ, παρουσία, μεταξύ άλλων, των Θεοφιλεστάτων Επισκόπων Μιλητουπόλεως κ. Ιακώβου και Μαγνησίας κ. Χριστοδούλου, Αρχιγραμματέως της Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου και Ιερατικώς Προϊσταμένου της Ενορίας.

Μετά το πέρας του Αγιασμού, ο Σεβασμιώτατος απευθύνθηκε με πατρικούς λόγους πνευματικής οικοδομής προς τους 300 παρισταμένους νέους και νέες που είχαν κατακλύσει την αίθουσα. Εστιάζοντας καταρχάς στις πολλαπλές προκλήσεις και ευκαιρίες που τους χαρίζει η νιότη, ως ιδιαίτερο και ξεχωριστό στάδιο της ζωής κάθε ανθρώπου, τους συμβούλεψε να μην παρασυρθούν από κοσμικές μέριμνες και περισπασμούς, αλλά να διασφαλίσουν ότι οι καρδιές τους θα παραμείνουν προσδεμένες στον Χριστό. «Σε Εκείνον βρίσκουμε αληθινό νόημα και σκοπό», υπογράμμισε, «και μέσω της Εκκλησίας Του λαμβάνουμε την πνευματική τροφή και καθοδήγηση, για να βαδίσουμε στο μονοπάτι της αρετής».

Στη συνέχεια, ο Αρχιεπίσκοπος τόνισε ότι «στην καρδιά της Ορθοδόξου πίστεώς μας βρίσκεται η βαθιά και ακλόνητη σύνδεσή μας με τις ρίζες μας». «Δεν είμαστε απλώς άτομα που περιπλανιούνται στη ζωή», επεσήμανε, «αλλά είμαστε κληρονόμοι μιας σπουδαίας και ιερής κληρονομιάς, διαμορφωμένης από τους αγώνες και τις επιτυχίες εκείνων που έζησαν πριν από εμάς». «Στις φλέβες μας», συνέχισε, «ρέει το αίμα ηρώων και αγίων. Οι πρόγονοί μας υπέμειναν κακουχίες και έκαναν θυσίες για να αξιωθούμε να λάβουμε την αληθινή πίστη. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οφείλουμε πάντοτε να θυμόμαστε ποιοι είμαστε και από πού προερχόμαστε. Είναι ευθύνη μας να τιμήσουμε την κληρονομιά που έχουμε λάβει, ζώντας με αφοσίωση και συνέπεια ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί και κρατώντας τη φλόγα της πίστεως αναμμένη στις καρδιές μας».

Συνοψίζοντας, ο Σεβασμιώτατος διέκρινε ως απαραίτητα στοιχεία της εν Χριστώ ζωής την αδελφοσύνη και τη συντροφικότητα, καθώς, όπως διεμήνυσε, «ως Ορθόδοξοι Χριστιανοί δεν πορευόμαστε απομονωμένοι». «Καλούμαστε να βαδίζουμε μαζί», προσέθεσε, «να στηρίζουμε ο ένας τον άλλον και να ενισχύουμε ο ένας τον άλλον, με αγάπη». Κατέκλεισε δε με την επισήμανση ότι «οι φιλίες που δημιουργείτε μέσα στις νεανικές αδελφότητες, οι δεσμοί τους οποίους σφυρηλατείτε και οι εμπειρίες που μοιράζεστε, δεν είναι απλώς κοινωνικές διασυνδέσεις – είναι ιερές, γιατί σας βοηθούν να παραμείνετε σταθεροί κοντά στον Χριστό».

Πηγή: neoskosmos.com

Σε έναν ύμνο για τον Ελληνισμό της Αυστραλίας αλλά και για την Ελλάδα, εξελίχθηκε το διήμερο Φεστιβάλ «Αντίποδες», το οποίο πραγματοποιήθηκε το περασμένο Σαββατοκύριακο στη Μελβούρνη.

«Δεν μπορώ να φανταστώ πως θα ήταν η Μελβούρνη χωρίς τους Έλληνες», δήλωσε η ομοσπονδιακή υπουργός Οικισμού (Housing) Clare O’ Neil, που εκλέγεται σε περιοχή με χιλιάδες Έλληνες με τους οποίους συναναστρέφεται καθημερινά. Εξάλλου δεν είναι τυχαίο ότι γνωρίζει ελληνικούς χορούς, και το Σάββατο εντοπίστηκε επί σκηνής να χορεύει Ζορμπά, ξεσηκώνοντας το κοινό.

Η πολιτειακή πρωθυπουργός, Jacinda Allan, δεν έκρυψε τον ενθουσιασμό της για τη συμμετοχή, την οργάνωση και το κέφι του φετινού Φεστιβάλ «Αντίποδες», που διοργανώθηκε από την Ελληνική Κοινότητα Μελβούρνης (ΕΚΜ) και θεωρήθηκε, κατά γενική ομολογία, ένα από τα καλύτερα που έχουν γίνει ποτέ.

Το Σάββατο, η υπουργός Οικισμού (Housing) Clare O’Neil και ο υπουργός Δεξιοτήτων (Skills and Training) Andrew Giles επισκέφθηκαν το Φεστιβάλ, συνομίλησαν με ομογενείς, ανέβηκαν στη σκηνή και χόρεψαν Ζορμπά με τον πρόεδρο της Ελληνικής Κοινότητας Βασίλη Παπαστεργιάδη και τον ταμία Μαρίνη Πιρπιρή, ενώ παρών ήταν και ο εργατικός βουλευτής Peter Khalil.

Αργότερα, η πολιτειακή πρωθυπουργός Jacinta Allan έφτασε με τους ομογενείς Στιβ Δημόπουλο, Νικ Στάικο, Λη Ταρλάμη και Κατ Θεοφάνους. Το παρών έδωσε επίσης η Γενική Πρόξενος της Ελλάδας στη Μελβούρνη κα Δήμητρα Γεωργαντζόγλου, ο Επίσκοπος Ευμένιος και πλήθος άλλων επισήμων.

Το Φεστιβάλ περιλάμβανε περισσότερα από 80 περίπτερα, ελληνικά εδέσματα, διαγωνισμούς, τρεις σκηνές με πάνω από 500 καλλιτέχνες και πάνω από 70 ώρες ψυχαγωγίας, αναδεικνύοντας τον ελληνικό πολιτισμό, ενώ παράλληλα, συμμετείχαν μερικοί από τους κορυφαίους μουσικούς και καλλιτέχνες της Αυστραλίας.

Οι επισκέπτες απόλαυσαν μια αξέχαστη μουσική βραδιά το Σάββατο, με την Ρένα Μόρφη να προσφέρει μια εκπληκτική παράσταση στην κεντρική σκηνή.

Πηγή: neoskosmos.com

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας, τα Σχολεία της Ελληνικής Κοινότητας Μελβούρνης πραγματοποίησαν σειρά δράσεων την προηγούμενη εβδομάδα, αναδεικνύοντας τη σημασία και τον πλούτο της ελληνικής γλώσσας.

Η Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας καθιερώθηκε το 2017 και γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 9 Φεβρουαρίου, ημερομηνία που συμπίπτει με την επέτειο θανάτου του εθνικού ποιητή Διονυσίου Σολωμού. Η ημέρα αυτή αποσκοπεί στην ανάδειξη της σημασίας της ελληνικής γλώσσας ως θεμελιώδους στοιχείου του παγκόσμιου πολιτισμού, αλλά και στη διατήρηση και διάδοσή της στις νέες γενιές, τόσο στην Ελλάδα όσο και στη διασπορά.

Τα μηνύματα της μέρας αποτέλεσαν πηγή έμπνευσης για τους εκπαιδευτικούς και τους μαθητές των Σχολείων της Ελληνικής Κοινότητας Μελβούρνης, που προχώρησαν σε ποικίλες σχετικές εκπαιδευτικές δραστηριότητες.

Συγκεκριμένα, κατά τη διάρκεια των σχολικών συγκεντρώσεων σε όλες τις μονάδες οι εκπαιδευτικοί διάβασαν σε γονείς και μαθητές χαρακτηριστικές δηλώσεις σημαντικών προσωπικοτήτων του πνεύματος και του πολιτισμού για την αξία και την προσφορά της ελληνικής γλώσσας στον παγκόσμιο πολιτισμό, ενώτην πρώτη εβδομάδα της λειτουργίας των σχολείων, τα μαθήματα ήταν αφιερωμένα στην ελληνική γλώσσα και τη σημασία της παγκοσμίως. Οι μαθητές των μικρότερων τάξεων, μαζί με τους εκπαιδευτικούς τους κατασκεύασαν καπέλα με το σύνθημα “Έχω χαρά που μαθαίνω ελληνικά”, συμμετέχοντας έτσι ενεργά στη γιορτή της ελληνικής γλώσσας.

Επιπλέον, την Τρίτη 4 Φεβρουαρίου, οι μαθητές της σχολικής μονάδας του Bentleigh είχαν την ευκαιρία να συμμετάσχουν σε μια διαδικτυακή συνάντηση με τον συγγραφέα παιδικών βιβλίων Βαγγέλη Ηλιόπουλο. Ο αγαπημένος λογοτέχνης μίλησε στους μαθητές για την αξία της ελληνικής γλώσσας, προσφέροντάς τους πολύτιμες γνώσεις και έμπνευση. Αντίστοιχα, στη σχολική μονάδα της πόλης, οι μαθητές παρακολούθησαν μαθήματα στη νοηματική ελληνική γλώσσα, με στόχο τη συμπερίληψη και την κατανόηση της γλώσσας από διαφορετικές οπτικές.

Οι δράσεις αυτές επιβεβαιώνουν τη δέσμευση των Σχολείων της Ελληνικής Κοινότητας Μελβούρνης στη διατήρηση, διάδοση και καλλιέργεια της ελληνικής γλώσσας και του πολιτισμού στις νέες γενιές.

Πηγή: neoskosmos.com

Ένας ύμνος στον Πολυπολιτισμό της Αυστραλίας ήταν το «αντίο» της Μαρίας Βαμβακινού (Maria Vamvakinou) στο Ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο.

Η κα Βαμβακινού ως γνωστό δε θα είναι υποψήφια στις επερχόμενες εκλογές καθώς αποχωρεί από την πολιτική.

Εξελέγη για πρώτη φορά στο Calwell, το 2001, όπου επανεξελέγη στις εκλογές του: 2004, 2007, 2010, 2013, 2016, 2019 και 2022.

Υπήρξε η πρώτη γεννημένη στην Ελλάδα που εξελέγη ομοσπονδιακή βουλευτής στην Αυστραλία.

Επίσημα, «αποχαιρέτησε» το Κοινοβούλιο με μία έντονα φορτισμένη συναισθηματικά ομιλία της (valedictory speech), την περασμένη Δευτέρα, κάνοντας μία αναδρομή στο παρελθόν, με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον, του Πολυπολιτισμού και της χώρας, ενώ δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στο ζήτημα της επανένωσης της Κύπρου.

Ακολουθούν κάποια από τα κυριότερα αποσπάσματα της ομιλίας της:

 «Έχουν περάσει σχεδόν 23 χρόνια από την ημέρα που σηκώθηκα σε αυτήν εδώ την αίθουσα για να εκφωνήσω την πρώτη μου κοινοβουλευτική ομιλία. Μια ομιλία, θυμάμαι, στην οποία επικεντρώθηκα σε μεγάλο βαθμό για τη φύση της κοινότητας που θα εκπροσωπούσα και θα υπηρετούσα …. Είπα, και παραθέτω, ότι:

Ο Πολυπολιτισμός είναι ένα από τα σύγχρονα θεμέλια του Έθνους μας. Είναι ένα από τα πιο περήφανα επιτεύγματά μας και πουθενά αυτό δεν είναι πιο εμφανές από ό,τι στην εκλογική περιφέρεια του Calwell, όπου τα δύο τρίτα των κατοίκων είναι είτε πρώτης είτε δεύτερης γενιάς Αυστραλοί».

«Τα τελευταία 23 χρόνια», πρόσθεσε, «υπήρξαν πολλές προκλήσεις για τον Πολυπολιτισμό. Είναι γεγονός ότι τα εξωτερικά γεγονότα, οι διεθνείς εξελίξεις, είχαν βαθύ αντίκτυπο στον κοινωνικό ιστό της Αυστραλίας, δοκιμάζοντας την αποφασιστικότητα του Πολυπολιτισμού μας τόσο από την άποψη της εθνικής ασφάλειας όσο και από την άποψη της κοινωνικής συνοχής».

Στη συνέχεια, η κα Βαμβακινού μίλησε για τις πολιτικές της απαρχές, τονίζοντας ότι δεν είχε πάντα στο μυαλό της να γίνει βουλευτής. «Και σίγουρα δεν είχα ποτέ την πρόθεση να παραμείνω για τόσο πολύ. Αλλά είμαι περήφανη που είμαι η πρώτη ελληνικής καταγωγής γυναίκα που εξελέγη στο Ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο … για όλα όσα έχουμε πετύχει μαζί -η ομάδα μου, η κοινότητά μου, η εκλογική μου περιφέρεια, οι συνάδελφοί μου, από όλες τις πλευρές».

«…Όταν αποφάσισα να εγκαταλείψω τη διδασκαλία το 1987, έκανα αίτηση για δύο θέσεις εργασίας: η μία ήταν ως εκλογικός υπάλληλος στο γραφείο του πρώην βουλευτή του Calwell, Andrew Theophanous (Ανδρέα Θεοφάνους), και η άλλη στην Τράπεζα Αίματος του Ερυθρού Σταυρού. Μου προσφέρθηκαν και οι δύο θέσεις εργασίας, αλλά ο Andrew προηγήθηκε χρονικά και δέχτηκα. Συχνά αναρωτιέμαι τι θα μπορούσε να είχε συμβεί αν ο Ερυθρός Σταυρός είχε προηγηθεί».

Αναφέρθηκε επίσης στο πώς η ίδια βρέθηκε να είναι υποψήφια στην έδρα Calwell, τις δυσκολίες που υπήρχαν, αλλά επισήμανε ότι ως μετανάστρια η ιδια, «μοιράζομαι μια κοινή ιστορία με τις κοινότητες της περιοχής της και αυτή η εμπειρία ήταν καθοριστική για την ικανότητά μου να τις εκπροσωπώ».

«Συχνά με ρωτούσαν», είπε, «τόσο εδώ όσο και στο εξωτερικό, πώς γίνεται ένα άτομο ελληνικής καταγωγής να υποστηρίζεται από μετανάστες τουρκικής καταγωγής; Η απάντηση ήταν πάντα απλή: ότι ως Αυστραλή, ζω σε μια πολυπολιτισμική χώρα όπου κύματα και γενιές μεταναστών, έχουν εγκατασταθεί με έναν κοινό σκοπό- και είναι οι κοινές μας μεταναστευτικές εμπειρίες που μας ενώνουν ως Αυστραλούς και αντισταθμίζουν τις πολωμένες διαιρέσεις που προέρχονται από τις αρχικές πατρίδες μας».

 «Μια επιτυχημένη πολυπολιτισμική κοινωνία στηρίζεται στις Αρχές της πρόσβασης και της ισότητας για όλους τους πολίτες της, επιτρέποντας ένα κοινό πεπρωμένο και μια κοινή ταυτότητα. Μια κοινωνία ικανή να φιλοξενήσει την πολιτιστική ποικιλομορφία και τα διαφορετικά ιστορικά, γεωγραφικά και ιδεολογικά υπόβαθρα…».

Απέτισε φόρο τιμής στον Arthur Augustus Calwell, τον πρώτο υπουργό μετανάστευσης της Αυστραλίας. «Αναγνωρίζω σε αυτόν και στην τότε εργατική κυβέρνηση ότι άδραξαν την ευκαιρία να θέσουν τα θεμέλια για μία Σύγχρονη Αυστραλία. Στην πραγματικότητα, ο Calwell, και παρόλο που ο όρος δεν χρησιμοποιούνταν τότε, μπορεί να θεωρηθεί ως ο πατέρας της πολυπολιτισμικής Αυστραλίας», είπε.

Υπενθύμισε τις μεγάλες προκλήσεις για τον Πολυπολιτισμό στο παρελθόν, ειδικά μετά την τρομοκρατική υπόθεση στις ΗΠΑ, την 11η Σεπτεμβρίου 2001, αλλά και σήμερα «μετά τα τρομερά γεγονότα της 7ης Οκτωβρίου 2023 και τις επακόλουθες ισραηλινές επιθέσεις στη Γάζα και τον Λίβανο».

«Για άλλη μια φορά, βρισκόμαστε αντιμέτωποι με προκλήσεις για τον Πολυπολιτισμό, ανησυχίες για την αποδυνάμωση της κοινωνικής συνοχής και μια μειωμένη ικανότητα για κοινοτικό διάλογο…».

«Η κοινωνική συνοχή δεν σημαίνει ότι όλοι συμφωνούν. Δεν έχει να κάνει με το να θέλουμε όλοι να μην έχουν (διαφορετικές) απόψεις, πάθος ή διαφορές. Σημασία έχει να εργαστούμε για την οικοδόμηση του διαλόγου, της πολιτισμένης συζήτησης και μιας κοινωνίας με σεβασμό μέσα στην οποία οι άνθρωποι μπορούν να εκφράζουν τις απόψεις τους και, όπου είναι δυνατόν, να εργάζονται για κοινά επωφελή αποτελέσματα».

«Τα τελευταία 23 χρόνια έχω εκπροσωπήσει κοινότητες που ‘κουβαλούν’ ιστορικές, προγονικές, παρατεταμένες και συνεχιζόμενες διαφορές. Η συνεργασία μαζί τους με τρόπο εποικοδομητικό και με σεβασμό έχει βοηθήσει στην επίτευξη πολλών σημαντικών αποτελεσμάτων. Αποτελέσματα που μπορούν να συμβούν μόνο σε αυτή τη χώρα και μόνο λόγω του πολυπολιτισμικού μας ήθους και συμπεριφοράς».

ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ

«Ένα εξαιρετικό παράδειγμα του είδους της διαμεσολάβησης και της διευκόλυνσης για το οποίο μιλάω είναι σε ένα θέμα που είναι πολύ κοντά στην καρδιά μου: η επανένωση της Κύπρου» συνεχισε η κα Βαμβακινού, παρουσία στο θεωρείο της αίθουσας και του Ύπατου Αρμοστή της Κύπρου, Αντώνη Σαμούτη.

«Μια μικρή παρέμβαση για το τι μπορεί να επιτευχθεί έθεσαν δύο Αυστραλοί: ο ένας με τουρκοκυπριακή καταγωγή, ο Yalcin Adal, και ο άλλος με ελληνοκυπριακή καταγωγή, ο Σταύρος Protz, οι οποίοι μαζί διέσχισαν την Κύπρο, περπατώντας για 16 ημέρες το 2018 … Ήταν μια αποστολή ειρήνης, συμφιλίωσης και επούλωσης σε ένα διαιρεμένο νησί».

«Αποτίω φόρο τιμής στους φίλους μου Yelcin και Σταύρο για το θάρρος και την ανθρωπιά τους … Αποτίω επίσης φόρο τιμής στον ψηφοφόρο και φίλο μου Peter Minas και τον Tümer Mimi, έναν Ελληνοκύπριο και έναν Τουρκοκύπριο, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί μαζί μας όλα αυτά τα χρόνια για την προώθηση της προσέγγισης μεταξύ των δύο κοινοτήτων τόσο εδώ όσο και στην Κύπρο».

 «Το έργο μας για την επαναπροσέγγιση είχε ως αποτέλεσμα να γίνω η πρώτη βουλευτής Αυστραλίας που πέρασε τα σύνορα στη Βόρεια Κύπρο το 2002, να επισκέπτομαι την πατρίδα του συζύγου μου, τον Άγιο Επίκτητο (στην Κερύνεια – Çatalköy στα τουρκικά) στη Βόρεια Κύπρο, τον οποίο εγκατέλειψε το 1974 και να επισκέπτομαι Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους που αναζητούσαν και εξακολουθούν να αναζητούν μια διέξοδο για την επανένωση του νησιού».

«Ήταν οι κυβερνήσεις Rudd-Gillard των Εργατικών που υποστήριξαν επίσημα τους Ακαδημαϊκούς Διαλόγους για την Κύπρο, οι οποίοι επεδίωκαν να δώσουν στην Αυστραλία έναν πρακτικό ρόλο στην οικοδόμηση δυνατοτήτων για την ειρήνη και την επίλυση του Κυπριακού μέσω του δικτύου των ακαδημαϊκών και της κοινωνίας των πολιτών. Πιστώνω τον σύζυγό μου Δρ Μιχάλη Σ. Μιχαήλ για την επιδίωξη αυτής της σημαντικής πρωτοβουλίας μέσω της εργασίας του με το τότε Κέντρο Διαλόγου στο Πανεπιστήμιο La Trobe…».

Γι΄αυτές τις πρωτοβουλίες και άλλες παρόμοιες, πρόσθεσε η κα Βαμβακινού, χρειάζονται πόροι και υποστήριξη, «που δεν είναι παρά ένα κλάσμα του κόστους ενός στρατιωτικού υλικού. Μια αξιόλογη επένδυση στην ειρήνη!».

Η ίδια μίλησε στο σημείο αυτό και για την υποστήριξή της στην αυτοδιάθεση των Παλαιστινίων, «πάντα επρόκειτο για την υποστήριξη του δικαιώματος του παλαιστινιακού λαού να καθορίσει το μέλλον του μέσω της δικής του κρατικής υπόστασης», είπε, εξηγώντας εκ νέου ότι: «Η υποστήριξή μου προς τον παλαιστινιακό λαό και την παλαιστινιακή κρατική υπόσταση δεν αποκλείει την υποστήριξή μου και την ελπίδα μου για ειρήνη, ασφάλεια και ευημερία για το Ισραήλ».

«Έχω ασκήσει κριτική στο κράτος του Ισραήλ όλα αυτά τα χρόνια, όπως θα έπρεπε να κάνουν όλοι και όλες που πιστεύουν στα ανθρώπινα δικαιώματα και το διεθνές δίκαιο. Αλλά τρέφω μεγάλη αγάπη για τον εβραϊκό λαό και το σημερινό κύμα αντισημιτισμού στη χώρα μας με ανησυχεί πολύ…».

ΣΥΝΔΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΕΒΡΑΪΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ

Σε σχέση με τα πρώτα χρόνια στην Αυστραλία και τη σύνδεση με το εβραϊκό στοιχείο ανέφερε πως «όταν η οικογένειά μου ήρθε στην Αυστραλία το 1963, εγκατασταθήκαμε στο North Carlton. Τα εσωτερικά προάστια φιλοξενούσαν νεοαφιχθέντες μετανάστες, τους Νέους Αυστραλούς του Calwell».

 «Η τυπική ιστορία των μεταναστών ήταν να πάνε εκεί όπου υπήρχε δουλειά και όπου η οικογένεια και οι κοινότητες εγκαθίσταντο και σχηματίζονταν. Στο Carlton εγκαταστάθηκαν οι πρώτοι Εβραίοι επιζώντες του Ολοκαυτώματος ως πρόσφυγες … Ήταν ο Arthur Calwell που δέχτηκε το πρώτο πλοίο με Εβραίους πρόσφυγες που ήρθαν στην Αυστραλία, όταν άλλες χώρες δεν το δέχτηκαν».

«Οι γονείς μου εργάζονταν στα τοπικά εργοστάσια. Η μητέρα μου εργαζόταν στο εργοστάσιο υποδημάτων Ivan Porter, στο Fitzroy, μαζί με πολλούς άλλους μετανάστες».

«Έγινε φίλη με μια γυναίκα ονόματι Ρόζα. Η Ρόζα ήταν Πολωνοεβραία που είχε επιβιώσει από το Άουσβιτς. Δούλευαν μαζί σε αυτό το εργοστάσιο και γύριζαν μαζί στο σπίτι. Όταν η μητέρα μου κάλεσε για πρώτη φορά τη Ρόζα στο σπίτι μας, ήμουν 8 ετών.

«Θυμάμαι τη Ρόζα έντονα μέχρι σήμερα. Η πρώτη μου εντύπωση ήταν μια πολύ νευρική και ευαίσθητη (strung) γυναίκα. Σήμερα θα το αναγνωρίζαμε ως διαταραχή μετατραυματικού στρες (post-traumatic stress disorder). Και ο καλός μου φίλος Paris Aristotle και η οργάνωσή του, το Victorian Foundation of Survivors of Torture (Foundation House), θα μπορούσαν να παράσχουν βοήθεια…».

«Οι γονείς μου είχαν βιώσει τη γερμανική κατοχή του χωριού τους, του Αγίου Πέτρου, στη Λευκάδα … Ήταν 10 ετών όταν ξεκίνησε ο πόλεμος».

«…Οι γονείς μου, οι θείες και οι θείοι μου, μιλούσαν συχνά για τη βαρβαρότητα και τη σκληρότητα των Γερμανών στρατιωτών. Τους φοβόντουσαν και η γερμανική διοίκηση φρόντιζε γι’ αυτό. Μιλούσαν επίσης για τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και τους θαλάμους αερίων και τη δολοφονία των Εβραίων».

«Ως παιδιά ακούγαμε αυτές τις ιστορίες, αυτές οι εμπειρίες και οι αναμνήσεις ήταν η κληρονομιά της οικογένειάς μας. Είναι ‘αυτό’ που έφεραν μαζί τους στην Αυστραλία εκείνοι και άλλοι μετανάστες μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο».

«Είναι ‘αυτό’ που φέρνουν μαζί τους και οι πιο πρόσφατα αφιχθέντες πρόσφυγες και μετανάστες. Διαμόρφωσαν και επηρέασαν τη σκέψη της γενιάς μου και θα κάνουν το ίδιο και για τις σημερινές γενιές στο πλαίσιο της πολυπολιτισμικής Αυστραλίας μας».

«…Μου φαίνεται απίστευτο ότι οι γονείς μου θα συναντούσαν τελικά τους Εβραίους για τους οποίους είχαν ακούσει κατά τη διάρκεια του πολέμου. Ότι θα ζούσαν ανάμεσά τους, στο Carlton, ότι θα εργάζονταν μαζί τους στο Fitzroy».

«Η μητέρα μου και η Ρόζα μοιράστηκαν τον πόνο των χαμένων πατρίδων και αγαπημένων προσώπων, τις εμπειρίες και τις αναμνήσεις από την καταστροφή του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου…».

«Αποτίω φόρο τιμής σε όλους αυτούς, γιατί άντεξαν. Η Αυστραλία τους έδωσε ευκαιρίες, ασφάλεια και μια νέα πατρίδα. Αγκάλιασαν τις συνθήκες της ζωής τους και έχτισαν ένα Έθνος».

 «Τους οφείλουμε ένα μεγάλο χρέος. Τους οφείλουμε τη σύγχρονη Αυστραλία μας».

«Έχουμε την ευθύνη να τιμήσουμε και να προστατεύσουμε την κληρονομιά τους και να ακολουθήσουμε το παράδειγμά τους».

ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥ ΠΟΛΥΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

«Μπορούμε να κάνουμε τη διαφορά», υπογράμμισε η κα Βαμβακινού. «Πενήντα και πλέον χρόνια πολυπολιτισμικής πολιτικής μας δείχνουν τον δρόμο».

 «Βρισκόμαστε σε μια ακόμα κρίση, όπου τα παλιά μίση επανεμφανίζονται και όπου κινδυνεύει μια ακόμα γενιά νέων ανθρώπων να βιώσει αυτούς τους φόβους και τις προκαταλήψεις».

«Πρέπει να κάνουμε κάτι καλύτερο αν θέλουμε να προστατεύσουμε και να διατηρήσουμε την κοινωνική συνοχή και αυτό μπορούμε να το κάνουμε μόνο μέσα από πρωτοβουλίες που ενθαρρύνουν τον διάλογο. Όχι προωθώντας ή διαφημίζοντας τον, αλλά διεξάγοντας τον».

«Αλλά o Πολυπολιτισμός αφορά πολύ περισσότερα από τη διαχείριση των διακοινοτικών εντάσεων. Ή εστιάζοντας αποκλειστικά στη μετανάστευση και τους πρόσφυγες. Πρόκειται για ένα πρακτικό πλαίσιο πολιτικής για την εξασφάλιση της κοινωνικής ένταξης και της ισότιμης πρόσβασης σε υπηρεσίες και ευκαιρίες. Και ένα από τα ‘κλειδιά’ για την πρόσβαση και την ένταξη είναι η γλώσσα και η επικοινωνία…».

«Η διατήρηση της γλώσσας δεν είναι σημαντική μόνο για τις κοινότητες της διασποράς μας, αλλά επειδή η οικοδόμηση πολυγλωσσικών ικανοτήτων αποτελεί πολύτιμο πόρο και πλεονέκτημα για την Αυστραλία. Ιδιαίτερα στις διμερείς μας σχέσεις και στην αλληλεπίδρασή μας με τον κόσμο και την περιοχή μας Ασίας-Ειρηνικού».

«Ήταν ένα σημαντικό επίτευγμα όταν η τότε υπουργός Παιδείας Julia Gillard ανέπτυξε το National School Curriculum το οποίο περιελάμβανε τις κοινοτικές γλώσσες. Ο βουλευτής Αδελαΐδας, Στάθης Γεωργανάς (Steve Georganas), και εγώ καταθέσαμε εδώ ένα ψήφισμα με περίπου 22.105 υπογραφές που υποστήριζαν την ένταξη της Νεοελληνικής Γλώσσας στο National School Curriculum ως γλώσσα πολιτιστικής, κοινοτικής, ιστορικής και οικονομικής σημασίας για την Αυστραλία και τον αυστραλιανό λαό».

«Η ελληνική κοινότητα προβάλλεται συχνά ως παράδειγμα επιτυχημένης ενσωμάτωσης. Είναι σε μεγάλο βαθμό αυτό. Η επιτυχία της είναι αποτέλεσμα των πολυπολιτισμικών πολιτικών και της δικής της πολιτιστικής και κοινωνικής ανθεκτικότητας».

«Η γενιά μου ενθαρρύνθηκε να διατηρήσει την κουλτούρα, τη γλώσσα, την πίστη και τις παραδόσεις, ενώ ταυτόχρονα κατέχει με υπερηφάνεια αυτή την κληρονομιά και την φέρνει μαζί της στη διαδικασία ενσωμάτωσης».

«Μισούσα να πηγαίνω σε ελληνικό σχολείο, αλλά είμαι ευγνώμων που αναγκάστηκα, από τους γονείς μου, γιατί σήμερα είμαι δίγλωσση».

«Μπορώ να σας πω ότι ο Πολυπολιτισμός βοήθησε τη γενιά μου να αντιμετωπίσει τη διπλή ζωή που ζούσαμε…».

Κλείνοντας την ομιλία της, ευχαρίστησε ειδικά:

Την Mary Elizabeth Calwell για τη φιλία της. «Παρέμεινε σταθερή και πιστή φίλη, διασφαλίζοντας ότι η σύνδεσή μου με την ιστορία των Εργατικών, τις αξίες των Εργατικών και την κληρονομιά του πατέρα της, του ανθρώπου από τον οποίο πήρε το όνομά της η εκλογική μου περιφέρεια, παραμένει ισχυρή και καλά ενημερωμένη», όπως είπε.

Το προσωπικό της. «Τόσοι πολλοί από αυτούς όλα αυτά τα χρόνια, και πάρα πολλοί για να τους αναφέρω. Θα το κάνω αυτό κάποια άλλη στιγμή. Προς το παρόν, λέω: ‘Σας ευχαριστώ, όλο το προσωπικό μου, νυν και πρώην».

Ιδιαίτερη μνεία έκανε στα μακροβιότερα μέλη της ομάδας της, μεταξύ των οποίων η Ελένη Πατσικαθεοδώρου (Helen Patsikatheodorou). «Γνωστή στην κοινότητά μας και ως Ροζ Δήμαρχος (Pink Mayor), επειδή διετέλεσε δήμαρχος Hume δύο φορές ενώ διαγνώστηκε και έκανε θεραπεία για καρκίνο του μαστού. Στο γραφείο μας είναι γνωστή ως ‘αν κάποιος μπορεί αυτή είναι η Ελένη’ λόγω της αδιάλειπτης βοήθειάς της προς την κοινότητά μας», όπως είπε.

Αναφέρθηκε επίσης στον Basem Abdo (παλαιστιανιακής καταγωγής) ο οποίος θα είναι ο υποψήφιος των Εργατικών για το Calwell και τέλος ευχαρίστησε την οικογένειά της. «Τον σύζυγό μου Μιχάλη, την κόρη μου Στέλλα και τον μου Σταύρο. Δεν ήταν εύκολο για εσάς, αλλά ήταν δύσκολο και για μένα».

«Η δουλειά που ανέλαβα 24 ώρες το 24ωρο, 7 ημέρες την εβδομάδα, σήμαινε ότι έπρεπε να βρω τρόπους να συνδυάσω τις απαιτήσεις και τις προσδοκίες της με αυτές της οικογένειας και της προσωπικής μου ζωής».

«Έχασα τόσα πολλά … προσπάθησα να το διαχειριστώ διασφαλίζοντας ότι πάντα ήξερα πού ήταν τα παιδιά μου και ότι πάντα απαντούσα στις κλήσεις τους, όπου κι αν βρισκόμουν ή με ποιον ήμουν (συμπεριλαμβανομένου τουλάχιστον ενός πρωθυπουργού)…».

«Μερικές φορές δυσανασχετούσαν, αλλά παραμείναμε κοντά και ακέραιοι στην πορεία, και σας ευχαριστώ για τις πολλές φορές που μου είπατε: ‘Δεν πειράζει μαμά, μην ανησυχείς, είμαστε καλά’».

Κλείνοντας, μίλησε στα Ελληνικά στην αίθουσα του Κοινοβουλίου «Γειά σας, σας ευχαριστώ και καλή συνέχεια».

Πηγή: neoskosmos.com

Ευκαιρία ιδανική μας προσφέρει η σημερινή ημέρα, να ανατρέξουμε στο μνημειώδες έργο «Άξιον Εστί» του σπουδαίου ποιητή μας Οδυσσέα Ελύτη και μέσα από τους καθηλωτικούς στίχους του να αναλογιστούμε την ευγνωμοσύνη που οφείλουμε, όσο και την ευθύνη που φέρουμε, για μια ανεκτίμητη ευεργεσία της οποίας έχουμε γίνει αποδέκτες: Ευγνωμοσύνη για τη γλώσσα την ελληνική που μας έδωσαν οι πρόγονοί μας και ευθύνη να τη διαφυλάξουμε ως πολύτιμο θησαυρό και να την παραδώσουμε στις επόμενες γενιές.

Είναι πράγματι πολύτιμος θησαυρός η γλώσσα εκείνη που, όσο καμία άλλη, στο πέρασμα των αιώνων έχει φωτίσει τις σκέψεις των φιλοσόφων και τις έρευνες των επιστημόνων, κι έχει χαρίσει έμπνευση στους ποιητές και φωνή στις προσευχές του φιλοχρίστου λαού μας. Ένας πολύτιμος θησαυρός που με κοιτίδα του τις «αμμουδιές του Ομήρου», μοιράστηκε γενναιόδωρα στην οικουμένη και πλούτισε και ζωογόνησε τον ευρωπαϊκό και τον παγκόσμιο πολιτισμό.

Αυτός ο θησαυρός, που αποτελεί «μονάχη έγνοια» του Οδυσσέα Ελύτη, μας θυμίζει το εξίσου συγκλονιστικό «Μήγαρις έχω άλλο στο νού μου, πάρεξ ελευθερία και γλώσσα;» του εθνικού μας ποιητή Διονυσίου Σολωμού, τη μνήμη του οποίου τιμούμε σήμερα, μαζί με την Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας. Από κοινού, Ελύτης και Σολωμός, μας καλούν να σταθούμε στο ύψος μας ως Έλληνες, με αισθήματα ευγνωμοσύνης προς τις γενιές που προηγήθηκαν, αλλά και ευθύνης προς εκείνες που ακολουθούν.

Και εδώ, στην πέμπτη ήπειρο, μολονότι αδιαμφισβήτητες οι αντιξοότητες τις οποίες έχουμε να ξεπεράσουμε, εντούτοις παραμένει ακέραια η ευθύνη μας να δώσουμε στα παιδιά της Ομογένειάς μας τον πολύτιμο θησαυρό που έχουμε κληρονομήσει, τη γλώσσα μας την ελληνική. Η Ιερά Αρχιεπισκοπή μας, δια των ενοριών και των σχολείων της και δι’ όλων των εκφάνσεων της εκκλησιαστικής ζωής, πασχίζει με αμείωτη ένταση να διαφυλάξει, να καλλιεργήσει και να αναδείξει τη γλώσσα των προγόνων μας. Είμαι βέβαιος ότι, εκτός από τους κληρικούς και τους εκπαιδευτικούς μας οι οποίοι εργάζονται συστηματικά και αφοσιωμένα για τον ανωτέρω σκοπό, έχουμε για συνοδοιπόρους μας και κάθε γονιό, κάθε γιαγιά και κάθε παππού που είναι υπερήφανοι για την ελληνορθόδοξη ταυτότητά τους και για την ασίγαστη φωνή της ιστορίας του γένους μας. Ο Θεός να φωτίζει και να ενισχύει όλους σε αυτόν τον δύσκολο, ακατάπαυστο αλλά και όμορφο αγώνα!

Πηγή: ΑΠΕ

Ο Άγιος Μηνάς ο Καλλικέλαδος θεωρείται προστάτης των δημοσιογράφων.

Αυτό, εμείς οι δημοσιογράφοι, δεν το γνωρίζαμε.

Το γνώριζε, όμως, ο Γενικός Πρόξενος της Ελλάδας στη Μελβούρνη, κ. Εμμανουήλ Κακαβελάκης.

Και με την ευκαιρία της εορτής του Αγίου προστάτη των δημοσιογράφων (στις 11 Δεκεμβρίου), αποφάσισε να παραθέτει, ετησίως, στο Γενικό Προξενείο της Μελβούρνης δεξίωση προς τιμήν των εργαζομένων στα ομογενειακά μέσα ενημέρωσης.

Φέτος η καθιερωμένη δεξίωση δεν παρατέθηκε την ημέρα της εορτής του Αγίου λόγω «αντικειμενικών δυσκολιών».

Έλαβε χώρα την Πέμπτη και παρευρέθηκαν μερικές δεκάδες εργαζόμενοι στα ομογενειακά μέσα ενημέρωσης, που μέσα σε ένα ευχάριστο περιβάλλον, μακριά από την πίεση του γραφείου, απόλαυσαν νόστιμους μεζέδες, ήπιαν το ποτό τους και αντάλλαξαν απόψεις αλλά και ευχές για τις γιορτές.

Στη σύντομη ομιλία του, ο Γενικός Πρόξενος αναφέρθηκε στο σημαντικό ρόλο των ομογενειακών μέσων ενημέρωσης σημειώνοντας ότι υπηρετούν και την ενότητα της παροικίας και έχουν επίπεδο.

Ο κ. Κακαβελάκης ανακοίνωσε και μια είδηση.

Όπως είπε, η Υποπρόξενος του Γενικού Προξενείου της Ελλάδας στη Μελβούρνη, κ. Γεωργία Μπότσιου, συνταξιοδοτείται σε λίγες μέρες.

Η κα Μπότσιου, εδώ και πολλά χρόνια, έχει προσφέρει πολύτιμες υπηρεσίες στην παροικία.

Δυστυχώς, μάλλον, δε θα αντικατασταθεί, που σημαίνει ότι το ελάχιστο προσωπικό του προξενείου θα συρρικνωθεί ακόμα περισσότερο.

Στη δεξίωση παρευρέθηκε και ο πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητας Μελβούρνης, Βασίλης Παπαστεργιάδης, ο οποίος ευχαρίστησε εκ μέρους όλων τους ομογενείς δημοσιογράφους για το έργο που επιτελούν και, μάλιστα, υπό αντίξοες συνθήκες.

«Υπηρετούν την δημοσιογραφία με μεράκι και αγάπη και όχι για τις οικονομικές απολαβές» είπε.

Η φετινή δεξίωση είχε και άλλη μια έκπληξη:

Στην αίθουσα του Προξενείου φιλοξενούνται πίνακες της Κριστέλλας Δημητρίου, της πολυτάλαντης ομογενούς που έφυγε τόσο πρόωρα και άδικα πριν λίγα χρόνια, αλλά η μνήμη της τόσο στην Αυστραλία όπου μεγάλωσε, όσο και στην Ελλάδα όπου έζησε, τραγούδησε και ζωγράφιζε τόσα χρόνια, παραμένει ολοζώντανη.

Για το έργο της Κριστέλλας Δημητρίου, μίλησε η αδελφή της Αντρέα Δημητρίου.

Στη σύντομη ζωή της, η Κριστέλλα Δημητρίου συμμετείχε σε δεκάδες εκθέσεις ζωγραφικής, ενώ αξέχαστη σε πολλούς είναι η μουσική της, η φωνή της και το μπουζούκι που έπαιζε συχνά στα ρεμπετάδικα της Μελβούρνης και της Αθήνας.

Η Κριστέλλα έφτασε με την οικογένειά της στην Αυστραλία από την Κύπρο, ως πρόσφυγας το 1976 και ήταν ακριβώς αυτή η κληρονομιά και η διπλή ταυτότητα που την ενέπνεε σε όλη τη ζωή της. Ο βαθιά ριζωμένος πόνος του ξεριζωμού, οι δυο πατρίδες, και τέλος η συνεχής και χρόνια μάχη κατά του καρκίνου, είναι στοιχεία που διαπερνούν το έργο της.

Η Αντρέα Δημητρίου δεν παρέλειψε να ευχαριστήσει και το Γενικό Πρόξενο της Ελλάδας για την προθυμία που έδειξε να στεγάσει πίνακες της αδελφής της.

(www.panhellenicpost.com)

Η Αυστραλία «καίγεται» για προσωπικό σε όλο το φάσμα της οικονομίας, αλλά περισσότερο, όπως φαίνεται, για μετανάστες που έχουν ειδίκευση στην Υγεία και την Εκπαίδευση, με την αξιολόγηση για τις αιτήσεις βίζα (skilled visas) που αφορούν επαγγέλματα των κλάδων αυτών να γίνεται, κατά προτεραιότητα και σε τρεις ημέρες, σύμφωνα εκπρόσωπο του Υπουργείου Εσωτερικών.

Ως γνωστόν, υπάρχουν πολλές κενές θέσεις, σε υπηρεσίες και επιχειρήσεις ανά τη χώρα και οι ελλείψεις δεν μπορούν να καλυφθούν από το εγχώριο εργατικό δυναμικό. Με την ανεργία σε ιστορικά χαμηλό επίπεδο (3,4%) και την απασχόληση να «χτυπά» νέο ρεκόρ (64,5%) η αγορά εργασίας είναι ιδιαίτερα «σφιχτή».

Γι’ αυτό και προωθείται μία σειρά από αλλαγές στο σύστημα μετανάστευσης από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση, εκτός από την αύξηση του αριθμού των μεταναστών (permanent migrants), που θα γίνουν δεκτοί φέτος, σε επίπεδο ρεκόρ (195.000 από 160.000 πέρυσι).

Η τελευταία από τις αλλαγές αφορά τη σειρά προτεραιότητας στην επεξεργασία αιτήσεων για βίζα ειδικευμένων μεταναστών (skilled visa).

Ειδικότερα, όπως ανέφερε το SBS, το Υπουργείο Εσωτερικών έπαψε να χρησιμοποιεί τον κατάλογο PMSOL (με τα επαγγέλματα που είχαν προτεραιότητα έως τώρα – Priority Migration Skilled Occupation List), χαρακτηρίζοντάς τον παρωχημένο, καθώς δεν «αντανακλά» πλέον τα κρίσιμα ελλείμματα εργαζομένων ανά τη χώρα.

Ο PMSOL εισήχθη τον Σεπτέμβριο του 2020 και κατέγραφε 44 «επαγγέλματα προτεραιότητας» ώστε να καλυφθούν ανάγκες εν μέσω πανδημίας, όπως μηχανικοί, σεφ, λογιστές, ψυχίατροι, προγραμματιστές και φαρμακοποιοί. Ο κατάλογος περιελάμβανε επίσης εργαζόμενους στην Υγεία, όπως νοσηλευτές και γιατρούς, αλλά όχι εκπαιδευτικούς.

Η «παύση» του PMSOL έγινε στις 28 Οκτωβρίου, προκαλώντας «αναταράξεις» και σε Έλληνες που ήρθαν τα τελευταία χρόνια στην Αυστραλία, οι όποιοι έσπευσαν εκ νέου δικηγόρους, δαπανώντας επιπλέον ποσά για να διευθετήσουν θέματα σχετικά με τη βίζα τους.

Πλέον, το Υπουργείο Εσωτερικών ακολουθεί τη νέα Υπουργική Οδηγία Νο. 100 (Ministerial Direction No. 100). Ως εκ τούτου, οι αρμόδιοι υπάλληλοι καλούνται να ενεργήσουν ώστε να έχουν προτεραιότητα οι αξιολογήσεις βίζας για τους τομείς της Υγείας και της Εκπαίδευσης.

«Αυτές οι αιτήσεις αξιολογούνται τώρα σε τρεις ημέρες», δήλωσε εκπρόσωπος του Υπουργείου Εσωτερικών στο SBS.

Η αλλαγή αυτή ισχύει για όλες τις προτάσεις και αιτήσεις (skilled visa nomination & visa applications) που έχουν ήδη κατατεθεί, καθώς και τις νέες, συμπεριλαμβανομένων προσωρινών (temporary), με στήριξη από εργοδότη (employer-sponsored) και για την περιφέρεια (regional visas).

«Αφαιρείται» η προτεραιότητα από τις βίζες για παγκόσμια ταλέντα (global talent), επιχειρηματική καινοτομία (business innovation) και επενδυτικά προγράμματα (investment programs).

Στην «κορυφή της ζήτησης» είναι πλέον δάσκαλοι/ες (school teachers), εργαζόμενοι στην Υγεία και την Πρόνοια (health and welfare support workers), διευθυντές κέντρων Φροντίδας Παιδιών (childcare centre managers), ιατρικοί επιστήμονες (medical scientists), σύμβουλοι (counsellors), ψυχολόγοι (psychologists), κοινωνικοί λειτουργοί (social workers) κ.ά.

Πιο αναλυτικά, όπως επισημαίνεται στην ιστοσελίδα του Υπουργείου Εσωτερικών, υπό τη νέα Υπουργική Οδηγία Νο. 100, η επεργασία γίνεται με την ακόλουθη προτεραιότητα:

1. Αιτήσεις για βίζα σε σχέση με τη Φροντίδα Υγείας (Healthcare) ή Διδασκαλία (Teaching),

2. Για βίζες «employer-sponsored», οι αιτήσεις που υπάρχει πρόταση (nomination) από εγκεκριμένο χορηγό, διαπιστευμένο (Approved sponsor with Accredited Status),

3. Αιτήσεις για βίζα σε σχέση με επαγγέλματα που μπορούν αφορούν συγκεκριμένες περιοχές στην περιφέρεια,

4. Για τις υποκατηγορίες μόνιμων και προσωρινών θεωρήσεων (permanent & provisional visa subclasses), οι αιτήσεις που προσμετρώνται στο πρόγραμμα μετανάστευσης, εξαιρουμένης της υποκατηγορίας 188 (Business Innovation & Investment – Provisional),

5. Όλες οι άλλες αιτήσεις.

Σημειώνεται ότι για όλες τις παραπάνω κατηγορίες, προτεραιότητα θα δοθεί στους κατόχους διαβατηρίων που τηρούν τα κριτήρια (eligible passports). Επίσης, για τις προσωρινές (provisional) και μόνιμες (permanent) αιτήσεις βίζας για ειδικευμένα άτομα (skilled visa), δίνεται προτεραιότητα όπου ο κύριος αιτών βρίσκεται εκτός Αυστραλίας κατά τη στιγμή της υποβολής της αίτησης.

Πιο αναλυτικά, τα νέα κριτήρια αφορούν τις «skilled visas»: Subclass 124 (Distinguished Talent), Subclass 186 (Employer Nomination Scheme), Subclass 187 (Regional Sponsored Migration Scheme), Subclass 188 (Business Innovation and Investment – Provisional), Subclass 189 (Skilled – Independent), Subclass 190 (Skilled – Nominated), Subclass 191 (Permanent Residence – Skilled Regional), Subclass 457 (Temporary Work -Skilled), Subclass 482 (Temporary Skill Shortage), Subclass 489 (Skilled – Regional – Provisional), Subclass 491 (Skilled Work Regional – Provisional), Subclass 494 (Employer Sponsored Regional – Provisional), Subclass 858 (Global Talent), Subclass 887 (Skilled – Regional), Subclass 888 (Business Innovation and Investment – Permanent).

«ΤΡΟΜΕΡΟ ΕΛΛΕΙΜΜΑ»

Η Αυστραλία αντιμετωπίζει «τρομερό» έλλειμμα ειδικευμένου προσωπικού, με τον αριθμό των επαγγελμάτων που έχουν «κενά» να έχει σχεδόν διπλασιαστεί από 153 πέρυσι σε 286 φέτος, σύμφωνα με τη νέα έκθεση της National Skills Commission.

Αυτό σημαίνει ότι περίπου το ένα τρίτο όλων των κλάδων στη χώρα αναζητά επαγγελματίες, σε μία «σφιχτή» αγορά εργασίας.

Η Αυστραλία κατατάσσεται δεύτερη μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ όσον αφορά στις ελλείψεις, επεσήμανε η ομοσπονδιακή κυβέρνηση.

Ειδικότερα, ανά τρίμηνο, τον Ιούνιο φέτος υπήρχαν κενές θέσεις για 9.266 νοσηλευτικό προσωπικό.

Η ζήτηση για επαγγελματίες Υγείας αυξήθηκε σχεδόν κατά 50% το 2022, η μεγαλύτερη αύξηση σε μία συγκεκριμένα ομάδα.

Η ζήτηση αυξάνεται γρήγορα επίσης για εκπαιδευτικούς και επιστήμονες, σύμφωνα με την National Skills Commission.

PMSOL

Εκπρόσωπος του Υπουργείου Εσωτερικών δήλωσε στο SBS ότι o κατάλογος PMSOL χρειαζόταν οδηγούσε σε μία «χρονοβόρα και πολύπλοκη αξιολόγηση», η οποία ήταν απαραίτητη μόνο λόγω της συσσώρευσης αιτήσεων που συνέβη όσο ίσχυαν ταξιδιωτικοί περιορισμοί προς την Αυστραλία κατά τη διάρκεια της πανδημίας.

«Η κατάργηση του PMSOL θα επιτρέψει την ταχύτερη επεξεργασία περισσότερων αιτήσεων, ιδίως για την κρίσιμη βίζα ‘Temporary Skill Shortage’, η οποία έχει σχεδιαστεί για να ανταποκρίνεται γρήγορα στις ανάγκες της αγοράς εργασίας», επεσήμανε.

Ο πρώην γραμματέας του Υπουργείου Μετανάστευσης, Abul Rizvi, συμφώνησε ότι οι αλλαγές θα καταστήσουν την επεξεργασία ταχύτερη «επειδή τώρα στοχεύουν σε ένα πολύ ευρύτερο φάσμα επαγγελμάτων».

«Δεν έχει νόημα να έχεις έναν κατάλογο προτεραιοτήτων όταν στοχεύεις σχεδόν σε κάθε επάγγελμα», είπε.

Ο κ. Rizvi υποστήριξε επίσης την εστίαση στους εκπαιδευτικούς και τους εργαζόμενους στον τομέα της υγείας, λέγοντας ότι πιστεύει ότι η κυβέρνηση θα δυσκολευτεί να λάβει αρκετές αιτήσεις.

«Πιθανότατα θα χορηγούν βίζες σε δασκάλους και νοσηλευτές το συντομότερο αφού υποβάλλουν αίτηση».

Περισσότερες αλλαγές στο σύστημα μετανάστευσης είναι πιθανές, με την ομοσπονδιακή κυβέρνηση να υπόσχεται να αξιολογήσει περαιτέρω την αποτελεσματικότητα των καταλόγων επαγγελμάτων μετανάστευσης.

Η τελευταία επικαιροποίηση του τρέχοντος καταλόγου Skilled Migration Occupation List έγινε στις 11 Μαρτίου 2019.

Έχει ανακοινωθεί άλλωστε μια συνολική επανεξέταση του προγράμματος μετανάστευσης στην Αυστραλία, με τρεις εμπειρογνώμονες να αναμένεται να παραδώσουν μια ενδιάμεση έκθεση έως τα τέλη Φεβρουαρίου και μια τελική στρατηγική έως τα τέλη Μαρτίου/Απριλίου.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη μετανάστευση στην Αυστραλία απευθυνθείτε στο Υπουργείο Εσωτερικών (immi.homeaffairs.gov.au).

(www.panhellenicpost.com)